//////

KOMPOZYCJA OBRAZU

Podstawową zasadą jest wybranie głównego przedmiotu zdjęcia 0   umieszczenie go w odpowiednim miejscu obrazu . Główny przedmiot powinien być tylko jeden, gdyż kilka równoważnych rozprasza uwagę i budzi wątpliwości, co ma przedstawiać obraz. Pewien wyjątek od tej reguły tworzą np. dachy domów w miastach fotografowane z wy­sokich budynków i wzgórz, szeregi wieżowców w osiedlach, linie słupów sieci elektrycznej, regularne plantacje roślin, których elementy powinny się powtarzać w pewnym rytmie i w zmiennej skali perspektywicznej lub układać się według łatwo dostrzegalnych zasad geometrycznych.Jeśli centrum zainteresowania stanowi jeden główny przedmiot, to nie należy go umieszczać w geometrycznym środku obrazu, tylko nieco z bo­ku i wyżej lub niżej, np. na jednej z przekątnych obrazu poza punktem ich przecięcia się.

POTRZEBNE WSKAZÓWKI

Nasze wskazówki ograniczą się do pewnych reguł, dzięki którym obrazy fotograficzne nie będą przypadkowymi rzutami geo­metrycznymi byle jakiego wycinka rzeczywistości, lecz będą „opowiadać” o   przedmiocie zdjęcia i jego umieszczeniu wśród innych przedmiotów w przestrzeni, o świetle i pogodzie, porze roku, o przelotnych wrażeniach, kształtach, barwach i ruchu. Reguły te można porównać z zasadami gra- matyki, ortografii i stylistyki w utworach pisanych. Aby się przekonać0   potrzebie stosowania takich reguł, wystarczy wykonać na ruchliwej uli­cy dużego miasta zdjęcia „na oślep”, bez oglądania obrazu na ma­tówce lub w celowniku i porównać je ze zdjęciem starannie przygotowa­nym, wykonanym w sposób świadomy przez doświadczonego fotografa. W przeciwieństwie do wrażenia chaosu, które wywiera przypadkowe zdję­cie, w obrazie świadomie skomponowanym odniesiemy wrażenie uporząd­kowanej harmonii i równowagi.

NASTAWIENIE LICZBY

Nastawianie liczby przesłony w aparatach kinematograficznych odby­wa się również za pomocą światłomierzy lub układu pomiaru wewnętrz­nego dla czasu naświetlenia 1/30 sekundy (gdy częstotliwość klatek fil­mu wynosi 16 lub 18 na sekundę) oraz dla czasu naświetlenia 1/50 lub 1/60 sekundy (gdy częstotliwość wynosi 24 klatki na sekundę). Dla innych częstotliwości klatek należy wybierać czas naświetlenia zbliżony do od­wrotności podwojonej częstotliwości, np. dla 64 klatek na sekundę – 1/125 sekundy. W niektórych aparatach kinematograficznych przesłona nastawiona dla pewnej częstotliwości klatek, ustawia się automatycznie w chwili ustawiania regulatora częstotliwości w innym położeniu, odpo­wiadającym innej częstotliwości klatek.  Jak już wspomniano, nie będziemy zajmować się twórczością arty­styczną w fotografii.

ILOŚĆ ŚWIATŁA

Ilość światła, które wysyła w czasie trwania błysku lampa spaleniowa lub elektronowa i skuteczność jego działania na film o określonej czu­łości wyraża liczba przewodnia, nazywana również liczbą szacunkową. Jest to iloczyn liczby przesłony obiektywu i odległości lampy błyskowej od fotografowanego przedmiotu, wyrażonej w metrach (w krajach an­glosaskich – w stopach). Liczbę przewodnią podaje producent lampy błyskowej. Jest ona różna dla filmów o różnej czułości. Dzieląc liczbę przewodnią przez odległość lampy od fotografowanego przedmiotu otrzy­muje się liczbę przesłony, którą należy nastawić na skali przesłon obiek­tywu, aby otrzymać prawidłowe naświetlenie filmu. Jeśli np. liczba prze­wodnia jest równa 32,.a przedmiot znajduje się w odległości 4 m od lam­py, to liczba przesłony powinna wynosić 32 : 4 = 8.